Na przestrzeni ostatnich dwudziestu lat obserwujemy szczególnie żywe zainteresowanie nową gałęzią lecznictwa - medycyną estetyczną. Twórcą jej jest francuski endokrynolog J.J. Legrand. O dynamicznym rozwoju, a zarazem uznaniu pozycji naukowej nowo powstałej dyscypliny świadczy fakt, iż aktualnie działa już - nie tylko zresztą w samej Europie - 15 towarzystw naukowych oraz Międzynarodowe Stowarzyszenie Medycyny Estetycznej w Paryżu, a w Rzymie, w roku 1990, powołano Międzynarodową Szkołę Medycyny Estetycznej, która kształci wysoko kwalifikowanych specjalistów z całego świata.

Celem, jaki sobie stawia ta gałąź medycyny, jest - najogólniej mówiąc - podniesienie komfortu życia ludzkiego. Założony efekt uzyskuje się nie tylko przez zabiegi podnoszące walory zewnętrzne, a więc prezencję i estetykę człowieka, ale też przez wspomaganie prawidłowego funkcjonowania organizmu, pozwalające na jak najdłuższe utrzymanie optymalnej kondycji fizycznej i samopoczucia psychicznego.

Starzenie się skóry  jest naturalnym procesem polegającym na zmniejszeniu biologicznej aktywności komórek organizmu, spowolnieniu procesów regeneracyjnych i utracie zdolności adaptacyjnych ustroju.
Decydująca rolę odgrywają tu czynniki genetyczne oraz współdziałające z nimi czynniki zewnętrzne, takie jak: promieniowanie UV, skażenie środowiska, palenie papierosów, niewłaściwa pielęgnacja oraz czynniki wewnętrzne, związane z zaburzeniami regulacji hormonalnej, nieprawidłowym odżywianiem i niedoborami witaminowymi.
Proces  starzenia się skóry  nie jest więc tylko wynikiem bezpośredniego upływu czasu lecz wynikiem działania czynników zewnętrznych i wewnętrznych.

Dlatego też nie wiek decyduje o wyglądzie i kondycji naszej skóry, ale wiedza i umiejętność dbania o nią.

 Dla utrzymania skóry w dobrej kondycji potrzebna jest jej systematyczna pielęgnacja uzupełniana odpowiednio dobranymi zabiegami oraz stosowanie aktywnych biologicznie składników, które w stężeniach terapeutycznych docierają do głębszych warstw naskórka działając regeneracyjnie, odżywczo i ochronnie. Dzięki temu skóra jest nawilżona, sprężysta i pozbawiona przebarwień.

Procesy starzenia się skóry:

• Suchość skóry - utrata dotychczasowej elastyczności, następuje odwodnienie, silniej zaznaczają się zmarszczki mimiczne.
• Pojawiają się drobne zmarszczki wokół kącików oczu i ust.
• Naskórek staje się cieńszy i szorstki, keratynocyty pomnażają się w zwolnionym tempie.
• Wydzielanie melaniny następuje w sposób niejednolity, czego wynikiem są liczne brązowe plamy w miejscach odkrytych - pojawiają się plamy pigmentacyjne.
• Fibroblasty staja się coraz mniej aktywne. Pogarsza się aktywność włókien kolagenowych i elastynowych a ich struktura zmniejsza się.
• Krążenie we włośniczkach ulega zmianie, czego wynikiem jest duża kruchość naczyń włosowatych.

W osiągnięciu tego pomaga należyta profilaktyka zdrowotna jak i dbałość o higienę życia psychicznego. Czynniki te w równym stopniu oddalają, co i łagodzą procesy starzenia. Ważną rolę spełnia też zapobieganie defektom estetycznym sylwetki ciała. Dlatego też dla uzyskania satysfakcjonujących rezultatów zachodzi niejednokrotnie potrzeba zastosowania zarówno interdyscyplinarnego sposobu leczenia jak
i zaangażowania lekarzy wielu specjalności.

.